22°C

Przejście przez okolice cmentarzy w Chełmie (chociaż, można by to uśrednić dla większości cmentarzy w Polsce) wymaga w tym szczególnym okresie zdolności akrobatycznych Micka Jaggera przemykającego tanecznym krokiem na scenę z zaplecza. I jego optymizmu. Śmiem twierdzić, że konsumpcjonizm sięgnął kolejnego szczytu infantylności.

Statystyczny Polak przeczytał w ubiegłym roku półtorej książki. Przy czym prowadzący tę sondę urząd nie sprecyzował, czy owe „półtora” to na przykład trylogia „Millenium” sprowadzona do jednej pozycji plus połowa „Gron Gniewu” Steinbecka, czy też „Łysek z Pokładu Idy” przeczytany prawie dwukrotnie. Patrząc na te olśniewające wyniki, nietrudno zrozumieć, dlaczego język debaty w przestrzeni publicznej jest tak ubogi, wulgarny i biedny intelektualnie. Stawiamy sobie mizerne świadectwo, ponieważ zazwyczaj w ocenie człowieka decyduje jego status materialny, a nie intelektualny. Pan w BMW który ledwo umie się podpisać jest lepszy niż humanista czytający dla przyjemności i posługujący się swobodnie trzema językami. Na przykład.

Nie wiem, w czym mają mi pomóc billboardy na mieście. Politycy prężą swe muskuły, udowadniając mi jak bardzo ich potrzebuję, ale nie robią nic, bym przestał mieć do nich takie obrzydzenie. Są wizerunkiem systemu kolesiostwa, który wspaniale u nas funkcjonuje mimo zmian ustrojowych i wydawałoby się – mentalnych.

To było prawdopodobnie najgorsze lato od lat. Mało słońca, niestabilna pogoda, która sprawiła, że trafienie z urlopem w dobry termin graniczyło z cudem, a nad zwykłym wyjściem na deptak zastanawiałem się dłużej niż zwykle.