26°C

Wyniki badań Eurostatu wskazują, że Polska na tle innych krajów europejskich w tym segmencie polityki społecznej wypada niekorzystnie. Współczynnik zatrudnienia kobiet utrzymuje się u nas na jednym z najniższych poziomów zatrudnienia w Europie (48%).

Siedzi w domu i tyje…

35-letnia Marlena z Chełma ma trojkę dzieci. Dorobiła ie. tej gromadki w przeciągu 8 lat, więc w zasadzie po skończeniu studiów nie miała szans rozpocząć pracy zawodowej.

- Całkowicie poświęciłam się roli matki. Weszło mi to w nawyk. Traktuję te zajęcia jako pracę zawodową, czasami o wiele cięższą niż męża. (...)Kocham dzieci, ale potrafią mnie tak zirytować, że mam ochotę zatrzasnąć drzwi i uciec gdzieś daleko. Zamykam się wtedy w łazience, zaciskam żeby, by nie krzyczeć i liczę.

Marlena boi się, że od siedzenia w domu rośnie jej tyłek i staje się typową kurą domową.
- Mąż spotyka się z pięknymi, zadbanymi kobietami, a ja w zasadzie nie mam czasu wyjść, żeby kupić sobie coś do ubrania. Zresztą po co, przecież nigdzie nie chodzę…

Winne stereotypy?

Według analiz przeprowadzonych w ramach projektu EFS „Aktywność zawodowa, edukacyjna a obowiązki rodzinne”, nierówny dostęp do zatrudnienia mężczyzn i kobiet w przedziale wiekowym 20 - 40 lat wynika m. in. z istnienia konfliktów pomiędzy obowiązkami rodzinnymi i pracą zawodową. Badacze społeczni jako przyczyny takiego stanu rzeczy wskazują na:

- konflikt kulturowy, który związany jest z szeroko rozpowszechnionymi stereotypami w polskim społeczeństwie, dotyczącymi podziału obowiązków rodzicielskich i opiekuńczych wśród kobiet i mężczyzn;
- konflikt strukturalny, wynikający z niewystarczającego rozwinięcia mechanizmów godzenia obu ról na
poziomie miejsca pracy i lokalnego rynku pracy;
- niska aktywność zawodową kobiet wskutek niepełnej wiedzy pracobiorców, pracodawców i pracowników
instytucji rynku pracy o możliwych modelach godzenia ról na poziomie legislacji oraz implementacji.

Zaniedbują dzieci?

Kasia i Romek mają dwójkę dzieci. Obydwoje chodzą do pracy. Młodszą córeczką zajmuje się opiekunka.
- Trochę bałam się oddać dziecko obcej kobiecie, ale zwyciężył rozsądek. Po pierwsze - ciężko by nam było finansowo z jedną pensją, po drugie - nie jestem typem matki Polki, która spełnia się w domu. Muszę być aktywna zawodowo, inaczej bym zwariowała - mówi Kasia.

Obowiązkami dzielą się razem z mężem.
- Na szczęście mój mąż szybko zrozumiał, że jeśli mi nie pomoże, będzie miał sfrustrowaną, zmęczoną żonę. Czasami marudzi, że mogłabym więcej siedzieć w domu, ale wtedy przywołuję obraz koleżanki, która zdecydowała się zrezygnować z pracy i leczy się od pół roku na depresję…

Nie czujmy się winne

Constanza Tobio, ekspertka w dziedzinie badań nad przeszkodami w godzeniu życia zawodowego i rodzinnego, wykładowczyni na Uniwersytecie Karola III w Madrycie, mówi:
- Nie można traktować poświęcenia się sprawom prywatnym jako straty, trzeba o tym mówić jak o zysku, szczególnie w przypadku mężczyzn. Obowiązki związane z opieką nad dziećmi nie ulegają zmianie, zmieniają się godziny pracy. Nie może być jednak tak, że tylko kobiety dostosowują swoje życie zawodowe do wymogów rodziny. (…)

Mówiąc o presji, która każe kobietom prowadzić spotkanie zawodowe, chociaż powinny zająć się ważną sprawą rodzinną, Tobio przekonuje:
- Nie jestem pewna, czy ten problem dotyczy w równym stopniu kobiet i mężczyzn. Myślę, że kobiety częściej czują się winne w takich sytuacjach. Trzeba pomóc mężczyznom w pełnym przyjęciu na siebie obowiązków ojca, męża czy syna. To pociąga za sobą konieczność zaakceptowania faktu, że pracownicy obu płci nie mogą być dyspozycyjni 24 godziny na dobę, bo mają też inne obowiązki.

Bądź pierwszym, komentującym ten artykuł

Napisz Komentarz
Proszę utrzymaj temat wiadomości związany z przedmiotem artykułu. Osobiste słowne ataki będą usunięte. Proszę nie używaj komentarzy, by reklamować swoją witrynę. Taki materiał będzie usunięty. Upewnij się zanim klikniesz przycisk 'Wyślij', że widzisz poprawny kod zabezpieczeń chroniący naszą witrynę przed spamem. Jeśli nie, kliknij *Odśwież Stronę* w Twojej przeglądarce. Jeśli nie możesz przesłać zawartości prawdopodobnie wpisano zły kod bezpieczeństwa. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wypowiedzi Internautów opublikowane na stronach portalu oraz zastrzega sobie prawo do redagowania, skracania bądź usuwania komentarzy zawierających treści zabronione przez prawo, uznawane za obraźliwie lub naruszające zasady współżycia społecznego. Nim opublikujesz komentarz, zastanów się, czy jest on zgodny z zasadami dobrego wychowania i czy nie narusza dóbr osobistych innych osób. Pamiętaj, że zgodnie z art. 212 k.k. i art. 216 k.k. za przestępstwa zniesławienia i znieważenia grozi kara grzywny, kara ograniczenia lub pozbawienia wolności. Szanujmy się wzajemnie i nie zapominajmy, że internet jest częścią przestrzeni publicznej.
Imię:
Tytuł:
Komentarz:
Kod:*