17°C

Pomysł, by hamować usta internautom, nie wziął się znikąd. PiS próbował to zrobić siłą czterech osób, co z tego wyszło – wszyscy wiemy. Nie da się kneblować ludziom ust, a wolność słowa jest jednym z ich priorytetowych wartości, wywalczonych w drodze przemian ustrojowych, pod pałami milicjantów, gruzami walących się murów i długich lat protestów, gdy wolnomyślicielstwo kolportowane było metodami stricte konspiracyjnymi. Dlatego protest przeciwko słowu uważam za irracjonalny i wręcz banalny. Politycy (a radni są politykami) wystawiając się na świecznik i szczerząc pełne wigoru twarze z wyborczych plakatów decydują się na przebywanie w obszarze publicznym, zatem są też świadomi reakcji na swoje osoby, reakcje o pełnej skali – od zachwytu po zwyczajne bluzgi. Po pierwsze dlatego, że sami nie są święci, a poza kamerami i dziennikarzami w niczym nie różnią się od normalnego człowieka, po drugie dlatego, że mandat radnego, wójta, sołtysa czy nawet ministra kultury nie jest przepustką do świata, w którym jakakolwiek krytyka jest zabroniona. Naród nie jest stadem pelikanów, które będzie łykać wszystko, co nawinie się im pod nos. Społeczność ma prawo do wątpliwości i wyrażania ich w sposób jawny, a zawód polityka w jakimś definicyjnym sensie zawiera w sobie konieczność dialogu. Owszem, radni mogą drogą sądową pozwać szkalującego ich człowieka, co więcej, doprowadzić do tego, że zostanie on prawomocnie skazany, ale na jego miejsce pojawią się następni, to raz, a dwa – precedens, jaki tą drogą zostanie uzyskany, zyska wtedy większy rozmach i nakręci spiralę wzajemnych oskarżeń. I gdzie tu dialog? Moderowanie Internetu jako przestrzeni publicznej jest niemożliwe, ponieważ jako taki wymyka się on cenzurze, a właściciel portalu tego, czy innego nie ma obowiązku siedzieć jak pies przed monitorem i wyłapywać wypowiedzi niezgodnych z językiem – może jedynie usuwać te najbardziej skrajne i obraźliwe, jednocześnie wystawiając się na ostrzał tych, którzy tymże wypowiedziom sprzyjali. Pachnie to wszystko zamieszaniem i hipokryzją i niczemu dobremu nie służy. Jeśli przeciętny Kowalski ma ochotę powiedzieć, że ma taką a taką opcję polityczną i ludzi ją reprezentujących w zagłębieniu między pośladkami, to czy to się adresatom podoba czy nie, może to powiedzieć. Politycy nadużywają zaufania wyborców obiecując im wszystko i zaraz, a wyborcy nie pozostają im dłużni wypowiadając się w sposób często niecenzuralny. Moim zdaniem równowaga jest zachowana, a prawda leży po środku, bo jedni udają, że nie słyszą, a drudzy, że nie mówią.

Obrażona rodzina Państwa Radnych to oczywiście przesada, mimo wszystko tej części prywatności nie powinno się zaczepiać. Wiem to ja, wierzę, że wiedzą to też właściciele niniejszego portalu i Sz.P. Czytelnicy. Ale są tacy, którzy w tej przestrzeni znajdują ujście dla własnych frustracji, słabości, niespełnienia, bezsilności i ograniczeń. Jako polityk powinienem to szanować i nie nadymać sztucznie czegoś, co ma marginalne znaczenie w obliczu poważniejszych problemów. Tacy ludzie byli, są i będą wokół nas, i ich prostowanie nie ma najmniejszego sensu, ponieważ i tak pozostaną tacy sami. Najważniejszą jednak konkluzję pozostawiam na koniec, pod rozwagę jednym jak i drugim. Moim kaprawym okiem wyborca, będący obywatelem kraju, w którym żyje, składając głos czy też nie, wybiera. Czy siedzi w domu w dzień wyborów, czy idzie do kościoła, czy na koncert, piknik czy zakupy, płaci podatki. Za każdym razem. Upraszczając, płaci politykom. Nie płaci „państwo”, „urząd” czy cokolwiek innego. Płaci obywatel. Za idiotyzmy, komunały z plakatów, banały w prasie, za służbowe samochody, za imprezy, wakacje, święta, chociaż sam może nie wiązać końca z końcem. To część umowy – ja płacę, głosuję a Wy w sejmie (skala ogólna) czy w sejmiku (skala szczegółowa) dbacie o społeczeństwo i warunki jego bytowania. Skoro tak, mam prawo do krytykowania każdego potknięcia, punktowania każdego litra paliwa spalonego przez Wasze służbowe śmigłowce, samochody i motorowery, piętnowania nepotyzmu i obłudy. Nie wybieracie się między sobą. Wybieramy my – obywatele.

Dlatego też oburzenie z powodu wypowiedzi internautów przypomina sikanie na pożar rafinerii. Niczego to nie zmieni. Lepszym lekarstwem byłby dystans. Sam byłem obrażany przez komentujących, którzy mieli inne zdanie na mój temat – mają do tego prawo. Na początku mi to przeszkadzało, potem stało się obojętne, o ile pieniacz nie tknął spraw osobistych – reagowała właściwa osoba i wpis był usuwany. Ale pozostałe, krytyczne mniej czy bardziej – zostają. A na wzburzone nerwy radzę łyknąć melisę i przejść się na spacer. Podobno pomaga. Niewybredny język dyskusji to norma w Internecie. 30 lat temu też nie wolno było krytykować polityków, a miejsc, gdzie można było bezkarnie bluzgnąć było bez porównania mniej. Wolność słowa ma dwa końce i lepiej, moim zdaniem, szanować oba niż nie mieć żadnego.

Bart
Warsztat cynika

Komentarz (23)

Napisz Komentarz
Proszę utrzymaj temat wiadomości związany z przedmiotem artykułu. Osobiste słowne ataki będą usunięte. Proszę nie używaj komentarzy, by reklamować swoją witrynę. Taki materiał będzie usunięty. Upewnij się zanim klikniesz przycisk 'Wyślij', że widzisz poprawny kod zabezpieczeń chroniący naszą witrynę przed spamem. Jeśli nie, kliknij *Odśwież Stronę* w Twojej przeglądarce. Jeśli nie możesz przesłać zawartości prawdopodobnie wpisano zły kod bezpieczeństwa. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wypowiedzi Internautów opublikowane na stronach portalu oraz zastrzega sobie prawo do redagowania, skracania bądź usuwania komentarzy zawierających treści zabronione przez prawo, uznawane za obraźliwie lub naruszające zasady współżycia społecznego. Nim opublikujesz komentarz, zastanów się, czy jest on zgodny z zasadami dobrego wychowania i czy nie narusza dóbr osobistych innych osób. Pamiętaj, że zgodnie z art. 212 k.k. i art. 216 k.k. za przestępstwa zniesławienia i znieważenia grozi kara grzywny, kara ograniczenia lub pozbawienia wolności. Szanujmy się wzajemnie i nie zapominajmy, że internet jest częścią przestrzeni publicznej.
Imię:
Tytuł:
Komentarz:
Kod:*