17°C

Lans który pozwala na formułowanie prawd objawionych, tudzież przystawanie do pewnej kasty społecznej na zasadzie korelacji – czytaj: „Ja też mam BMW, jak słynny milioner Wiesiek Urwijkijek”, albo „Jestem najlepszym gitarzystą w tym mieście, bo mam Gibsona jak Tony Iommi i Jimmy Page”. Można, idąc tropem wspomnianego Gibsona, wejść na wyższy stopień wtajemniczenia i wmawiać wszystkim doskonałość swoich twórczych form, polegając na ilości zaproszeń na fb. Słusznie, jedzmy fekalia – miliardy much nie mogą się mylić. Ale to już wyższa szkoła jazdy, raczej niedostępna dla prostego ludu. Lans objawia smutną prawdę, polegającą na chęci przeskoczenia pewnych braków dzięki pieniądzom, znajomym lub pozie. Najgorszą jednak formę przybiera, gdy ta chęć bycia takim jak inni ubierze się w ubranie wygłupu. Groźne jest to wtedy tak dla autora, jak i dla potencjalnych ofiar.

Można wejść driftem w rondo przy Kamenie i objechać je dookoła. Można pomalować sprayem wszystkie figury przy bulwarze nad Uherką. Wywalać znaki i dać w twarz zapaśnikowi wychodzącemu z treningu, by potem wiać przed nim przez pół parku. A można też zadzwonić na policję i dać jej powód do poruszania się na mroźnym powietrzu, obwieszczając, że tu i tu jest podłożony ładunek wybuchowy, który najczęściej okazuje się workiem mąki w wielkiej torbie. Ludzka inwencja połączona z kompletnym brakiem wyobraźni daje czasami naprawdę zaskakujące rezultaty. Jakiś imbecyl, bo inaczej tego nie można nazwać, zadzwonił i powiedział, że w Gmachu jest bomba. Przeżyłem coś podobnego rok czy dwa lata temu, gdy podobnej miary idiota zadzwonił do jednego z chełmskich supermarketów, traf chciał – akurat tego, w którym pracuję i zanim się zorientowaliśmy, cała załoga została wyeksmitowana na parking, by obserwować bezowocne poszukiwania nieistniejącej bomby. Więc idiotyzm ów odczułem na własnej skórze. Nie musimy się nawet nad tym pochylać, na szczęście z jednej strony efekty są te same, a z drugiej -niestety durniów nie brak. Interesujące w tym wypadku mogą być motywy tego kogoś. Co go pchnęło, by wygonić bogu ducha winnych urzędników gmaszyska na plac pod papieską rękę?

Może to być lans, jak myśleliśmy na początku – ktoś obrał sobie cel, znalazł audytorium i właśnie jest namierzany przez policję celem wyegzekwowania prawa. Dla lansu gotowy jest wszak na wszystko, a szacunek wśród kolegów wzrośnie, czy pójdzie siedzieć, czy też bogaty Tato załatwi sprawę polubownie. Równie dobrze, i to jest bardziej niebezpieczna wersja, pierwsze skrzypce może grać tu motyw zemsty. Jeśli stoję od pierwszej w nocy na mrozie sięgającym minus trzydziestu stopni w kolejce do PUP-u, z dyplomem trzech uczelni a pani proponuje mi robotę przy łopacie – albo w ogóle, to chyba każdego by coś trafiło. Powiedzmy sobie szczerze, urzędnicy Gmachu nie są ani lepsi, ani gorsi od tych z innych urzędów. I każdy z Was, czytający, jest w stanie wskazać minimum jeden przykład kiedy był bezsilnie wściekły, bezradny i potraktowany z góry będąc w jakimkolwiek urzędzie. No tak – Jola, nie bądź za dobra dla petentów, gotowi są pomyśleć, że jesteśmy tu dla nich. Wobec tego, czy jest się czemu dziwić? Ludzie różnie sobie radzą w takich sytuacjach. Zwłaszcza, że kiedy się zatrzymasz i pomyślisz „Zaraz… przecież ja na to płacę podatki!”, istnieje możliwość, że zmienisz się w grzyb atomowy albo Działa Nawarony. Jeden walnie pięścią w stół. Tę metodę stosuje mój Tata a ponieważ w 99% przypadków w ogóle nie jest nerwowy, szok jaki wywołuje niemal natychmiast zmienia do niego nastawienie urzędniczek (traf chce, że to najczęściej kobiety) i trudne sprawy nagle przeobrażają się w łatwiejsze. W gmachu jest wystarczająco dużo jednostek organizacyjnych, które są stresogenne. Każda może powodować naciągnięcie nerwów do ostateczności. Urząd pracy, geodezja, Inspektorat budowlany, biuro paszportowe, zarząd dróg powiatowych. Niewykluczone, że po którymś z kolei napięciu takich nerwów u określonego osobnika coś pękło i pomyślał „Dobra, to teraz Wy pomarzniecie i pobiegacie po schodach!”. Jeśli miał motyw, to, pomimo absolutnej głupoty swojego postępowania, w jakiś sposób go rozumiem. Mógł działać w afekcie, nie w pełni się kontrolując. Dobrze w takim razie, że nie dzwonił do szpitala – tam rozmiary ludzkich tragedii są o wiele większe niż w gmachu, a skutki ewakuacji mogły być groźniejsze (patrz ostatni przykład Wrocławia) niż paru marznących na placu urzędników i koszta organizacyjne służb biorących udział w akcji. Za koszt akcji zapłaci i tak podatnik, a urzędnicy może zaczną lepiej podchodzić do petentów.

Maskujący swe braki, sunąc w autach z ciemnymi szybami po mieście, gdyby zabrać wam pieniądze, gadżety i tatuaże, a nie macie przy tym ani wyobraźni, ani intelektu, ani elokwencji, ani wrażliwości, bylibyście nikim bardziej niż Ci, od których tak chcecie odstawać. I żaden wybryk tego niestety nie zmieni.

Bart

Warsztat cynika

Komentarz (30)

Napisz Komentarz
Proszę utrzymaj temat wiadomości związany z przedmiotem artykułu. Osobiste słowne ataki będą usunięte. Proszę nie używaj komentarzy, by reklamować swoją witrynę. Taki materiał będzie usunięty. Upewnij się zanim klikniesz przycisk 'Wyślij', że widzisz poprawny kod zabezpieczeń chroniący naszą witrynę przed spamem. Jeśli nie, kliknij *Odśwież Stronę* w Twojej przeglądarce. Jeśli nie możesz przesłać zawartości prawdopodobnie wpisano zły kod bezpieczeństwa. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wypowiedzi Internautów opublikowane na stronach portalu oraz zastrzega sobie prawo do redagowania, skracania bądź usuwania komentarzy zawierających treści zabronione przez prawo, uznawane za obraźliwie lub naruszające zasady współżycia społecznego. Nim opublikujesz komentarz, zastanów się, czy jest on zgodny z zasadami dobrego wychowania i czy nie narusza dóbr osobistych innych osób. Pamiętaj, że zgodnie z art. 212 k.k. i art. 216 k.k. za przestępstwa zniesławienia i znieważenia grozi kara grzywny, kara ograniczenia lub pozbawienia wolności. Szanujmy się wzajemnie i nie zapominajmy, że internet jest częścią przestrzeni publicznej.
Imię:
Tytuł:
Komentarz:
Kod:*