17°C

Wystarczy poczytać pierwsze lepsze forum nawet na tym portalu, by zorientować się, o czym mówię. Pod wpisem o awanturze wokół Posła Matuszczaka komentarze zakipiały od nienawiści. „Komuch, złodziej”, etc. „Koniec komunizmu w Chełmie”. „To nie komuna już cenzury nie ma”. „Widać, że Cię małpy na drzewie kołysały” i tym podobnie. Ilość żółci, jaka wylewa się w tych wpisach, przyprawia o zawrót głowy, zwłaszcza, że część w porażający sposób ilustruje swobodne podejście do zasad nie tylko ortografii, ale szanowania wspólnej przestrzeni publicznej, jaką jest Internet. Owszem, każdy ma prawo do swojej opinii, każdy ma prawo do wyrażania własnego zdania, ale nie może się to odbywać na zasadzie wzajemnego opluwania. Pani Szarwiłło też ktoś nie lubi (twierdzi, że za obejrzenie Jej kreacji w „Pani Maliczewskiej” powinno się dopłacać), ale nikt przecież nikogo nie zmusza by szedł i oglądał Panią Basię w roli głównej. Może siedzieć w domu i obejrzeć po raz kolejny odgrzewaną powtórkę w telewizji. Opiniodawcza rola cwaniaków siedzących przed komputerami, za bezpieczną ścianą odległości i anonimowości sięga każdego kto ma inne zdanie od ogółu, każdej odmiennej idei, pomysłu, przedsięwzięcia kulturalnego czy polityki i religii. Jeśli napiszę, że nie podoba mi się, że 17. września jest obchodzony huczniej niż 1. września, stawiam się pod murem na własne życzenie, podobnież gdybym skrytykował księdza Bownika czy też w niecenzuralnych słowach „pojechał” organizatorom którejś z imprez, jakie się odbywały w naszym mieście. To tylko przykłady, ale już czuję, jak w niektórych głowach gotuje się krew. W Internecie każdy jest kozakiem, silnym w gębie, niestety w rzeczywistości nie do końca jasno potrafimy formułować swoje poglądy i ich bronić, tudzież polemizować z cudzymi. Korzystamy z dobra wolności wypowiedzi często nie zważając, że komuś możemy zrobić krzywdę. Obnażamy przy tym braki intelektualne, szokującą niezdolność do składania zrozumiałych wypowiedzi, płytkość poglądów i zwykłą zawiść, przerośnięte ego które karmimy atakami na innych. Są oczywiście wyjątki i kiedy pod moim felietonem wypowie się ktoś inteligentny, nawet krytycznie, inaczej to wygląda. Z takimi ludźmi można podjąć dyskurs, spróbować polemiki, ponieważ istnieje przypuszczenie, że nie sprowadzą polemiki do poziomu rynsztoka. Tacy ludzie zasługują na szacunek. Niestety spora część, mimo posiadania o sobie wysokiego mniemania, formułuje wypowiedzi, na które pozostaje tylko wzruszyć ramionami – ponieważ mieszczą się idealnie w ramach definicji zwykłego hejtersa.

Co jest zabawne w naszym systemie politycznym, a co ma przełożenie na to, co napisałem – wszyscy Ci ludzie mają głos, tak samo ważny. I ci, którzy czytają książki i ci, którzy wolą pić piwo. Hejtersi z Internetu, cwaniacy obrzucający błotem sprzed monitorów, ale i profesorowie, lekarze, animatorzy kultury, sportowcy – wszyscy mamy tak samo jeden, jedyny głos. Jest to bolączka naszej demokracji, w której zapity alkoholik z czeluści dworca PKS o perspektywach sięgających najbliższej flaszki ma taki sam głos jak profesor z uniwersytetu, kształcący w dziedzinie nauk ścisłych. I każdemu z nich wolno kreować swoje opinie, zgodnie z duchem demokracji. Kogo jest więcej? Czy w naszym społeczeństwie więcej jest ludzi wykształconych, rozumiejących swoje miejsce w całości, usiłujących zmieniać rzeczywistość, czy też tych przeciętnych, pracujących z dnia na dzień na chleb, nie mających czasu ani pieniędzy na książki, noce kultury, kino czy teatr? Z pewnością tych drugich. Język dostosuje się więc do nich, ponieważ są potencjalnymi wyborcami. Inteligenta nie przekona zdanie „Razem będzie nam lepiej!” albo „Pomagam zwykłym ludziom”, zażąda argumentów, pójdzie w zaparte, spróbuje dyskutować. Przeciętnemu człowiekowi to wystarczy – jeśli zaufa politykowi i straci to zaufanie, nic to nie zmieni. Najwyżej za cztery lata nie pójdzie do wyborów. Ważne jest to, że świadomość polityczna to nie tylko opcjowanie za jedną, konkretną partią na zasadzie „Oni i koniec! Bo reszta to postkomuchy!”. Świadomość to my sami, kształtujący poglądy na zasadzie asymilacji wiedzy i doświadczeń. Oba te czynniki zależą od nas samych, dbajmy więc o ich pogłębianie. Być może wtedy przestrzeń publiczna rzeczywiście będzie zasługiwać na swoją dumną nazwę.

Bart
Warsztat cynika

Komentarz (14)

Napisz Komentarz
Proszę utrzymaj temat wiadomości związany z przedmiotem artykułu. Osobiste słowne ataki będą usunięte. Proszę nie używaj komentarzy, by reklamować swoją witrynę. Taki materiał będzie usunięty. Upewnij się zanim klikniesz przycisk 'Wyślij', że widzisz poprawny kod zabezpieczeń chroniący naszą witrynę przed spamem. Jeśli nie, kliknij *Odśwież Stronę* w Twojej przeglądarce. Jeśli nie możesz przesłać zawartości prawdopodobnie wpisano zły kod bezpieczeństwa. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wypowiedzi Internautów opublikowane na stronach portalu oraz zastrzega sobie prawo do redagowania, skracania bądź usuwania komentarzy zawierających treści zabronione przez prawo, uznawane za obraźliwie lub naruszające zasady współżycia społecznego. Nim opublikujesz komentarz, zastanów się, czy jest on zgodny z zasadami dobrego wychowania i czy nie narusza dóbr osobistych innych osób. Pamiętaj, że zgodnie z art. 212 k.k. i art. 216 k.k. za przestępstwa zniesławienia i znieważenia grozi kara grzywny, kara ograniczenia lub pozbawienia wolności. Szanujmy się wzajemnie i nie zapominajmy, że internet jest częścią przestrzeni publicznej.
Imię:
Tytuł:
Komentarz:
Kod:*