|
Komunikacja i transport na Lubelszczyźnie |
|
10.03.2008. |
|
Komunikacja to zagadnienia związane z transportem ludzi i towarów, ale także i przesyłaniem informacji.
Od zamierzchłych czasów przez Lubelszczyznę wiodły drogi handlowe łączące ziemie ruskie z Księstwem Halicko-Włodzimierskim na czele, z Bałtykiem i w ogóle zachodnią Europą, tutaj też nawiązany był kontakt bezpośredni ziem polskich z wielkim imperium mongolskim, które stało się w tym czasie najważniejszym łącznikiem Europy z Dalekim Wschodem. Lubelskie łączyło też główne małopolskie centra miejskie i polityczne, z Krakowem na czele, z Litwą, a nawiązane wtedy kontakty miały w niedalekiej już przyszłości torować drogę związkom politycznym obu państw do unii polsko-litewskiej. W tej sytuacji rosło znaczenie ziemi lubelskiej i samego Lublina i nie mogło pozostawać bez wpływu na ożywienie dawnych szlaków handlowych i na powstawanie nowych.Lubelszczyzna dużo zawdzięcza rozwojowi kolei w II połowie XIX w., której urokliwym elementem były nieistniejące już kolejki wąskotorowe. Ważnymi dziedzinami związanymi z szybkim przesyłaniem informacji na odległość pozostają usługi pocztowe i nowoczesne metody komunikacji. Na początku był jednak dyliżans pocztowy i telefon „na korbkę”. Lublin swoją pierwszą sieć telefoniczną otrzymał w 1896 roku. Na początek było 35 abonentów: 12 instytucji i 23 osoby prywatne. Trzyminutowa rozmowa kosztowała wtedy 15 kopiejek, a była to równowartość trzech kursów autobusem od Bramy Krakowskiej do dworca kolejowego. Odsłon: 1902
|