Medycyna zachodnia, która do niedawna uznawała tylko tabletkę i skalpel, zaczyna doceniać sposoby leczenia znane od wieków w kulturach Wschodu. Matką orientalnych terapii jest tradycyjna medycyna chińska, której korzenie giną w mrokach przeszłości.

Pierwszym przekazem pisanym, w którym zawarta jest wiedza o chorobach i metodach ich zwalczania, jest tzw.

REKLAMA	Czytaj dalej ↓

„Żółtego Cesarza Księga Medycyny Wewnętrznej” (z III w. p.n.e.), do dziś stanowiąca kanon dla lekarzy.
Istotę chińskiej nauki stanowi teoria yin i yang. Na niej opiera się także wiedza o leczeniu, ściśle związana z filozofią Wschodu. Wszechświat składa się z dynamicznych i wzajemnie na siebie oddziałujących sił, a warunkiem istnienia życia jest nieustanny przepływ energii, przez Chińczyków określanej jako qi (chi), zaś przez Japończyków – ki. Qi – trudna do określenia i pojęcia, szczególnie dla nas, ludzi Zachodu – na Wschodzie rozumiana jest jako ożywcza siła napędowa. Spokojny przepływ qi (między człowiekiem a światem, a także w samym organizmie) oznacza zdrowie ciała i ducha. Symptomy choroby pojawiają się, gdy przepływ energii ustaje lub jest zaburzony. Celem medycyny jest więc przywrócenie harmonijnego przepływu energii poprzez stymulację odpowiednich punktów ciała.

Medycyna chińska jest medycyną holistyczną – postrzega człowieka w połączeniu ze wszystkimi aspektami jego życia. Wbrew pozorom to tradycyjne chińskie podejście nie różni się bardzo od poglądów, które stały u początków medycyny zachodniej. Żyjący na przełomie V i IV w. p.n.e. grecki filozof Hipokrates,uważany za ojca medycyny zachodniej, uważał wszak, że człowiek pozostaje w ścisłym związku ze swoim środowiskiem oraz, że należy leczyć chorego, a nie konkretną chorobę. Medycyna zachodnia, patrząca wycinkowo i skupiona na leczeniu skutków, odeszła niestety od podejścia holistycznego. Choć ostatnio... nieśmiało do niego wraca. Stąd, być może, coraz większe zainteresowanie medycyną Wschodu.

Zgodnie z chińską teorią Pięciu Elementów, nazywaną „teorią wzajemnych wpływów między człowiekiem a naturą”, światem (także ludzkim ciałem) rządzi pięć żywiołów. Są to: Drzewo, Ogień, Ziemia, Metal i Woda. Kiedy siły te pozostają w harmonii, wszystko działa sprawnie. W przeciwnym razie przepływ energii zostaje zaburzony. Dlatego warunkiem zdrowia jest utrzymanie stanu równowagi pomiędzy yin i yang – między różnymi narządami organizmu oraz między naszym ciałem a środowiskiem.
Wśród przyczyn choroby Chińczycy wyróżniają czynniki zewnętrzne, klimatyczne (zimno, gorąco, wiatr), wewnętrzne (stres, przemęczenie, wyczerpanie lub pobudzenie emocjonalne) oraz inne, takie jak niewłaściwe odżywianie czy urazy.
Lekarz ze Wschodu, zanim podejmie decyzję o sposobie leczenia, stara się dociec powodów powstania schorzenia. Wizyta rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu, podczas którego lekarz zadaje pytania dotyczące stylu życia, zwyczajów, diety i usposobienia pacjenta. Następnie bada jego puls, ocenia stan skóry (barwę, nawilżenie), ogląda język i oczy. Dopiero po szczegółowych oględzinach i postawieniu diagnozy lekarz decyduje o sposobie leczenia. Dobiera go indywidualnie do każdego pacjenta, łącząc zwykle (w różnych proporcjach) kilka metod terapii. Najpowszechniej w medycynie chińskiej stosuje się akupunkturę, akupresurę, rozgrzewanie i ziołolecznictwo. Ale równie ważna w leczeniu jest odpowiednia dieta oraz ćwiczenia.